بی حوصله ام... چه کنم؟

من در اینترنت مطالب زیادی دیدم و شنیدم و خوندم در مورد اینکه چطور خستگی و تنبلی رو کنار بگذاریم و به سراغ مثلا درس یا کار دیگه ای بریم. الان قصد دارم تعدادی از اون ها که جمع بندیشون کردم و خودم هم مطالبی بهشون اضافه کردم رو ارائه بدم

اولین مطلب، می تونه در نظر گرفتن اهرمی به نام رنج و لذت باشه! وقتی ما آیندمون رو در نظر می گیریم، اینکه انجام یک کار سخت می تونه چقدر به لطف خدا آینده خوبی برامون بسازه... مسلما که نه! اما احتمال ادامه دادنمون زیاد می شه. چرا نمی گم مسلما؟! چون خیلی وقتا این راه واقعا به تنهایی جوابگو نیست. باید بپذیریم بلند شدن و ادامه دادن واقعا عزمی راسخ می خواد... ولی ما می خوایم در قدم راسخ شدن عزممون گام برداریم! شاید یک سری وقتی تنبلیبه سراغشون بیاد، دیگه إینده ی نامعلوم براشون مهم نباشه. ولی باید یادمون باشه...،درسته که آینده مثل مهی تار پیش رومونه ولی خداوند می فرمایند و ان لیس للانسان الا ما سعی پس مسلما تلاش نتیجه مادی و معنوی خوبی برامون خواهد داشت و اصلا شکی نباید درش کرد... ربطی به نامعلوم بودن این آینده هم نداره.

نکته قابل ذکر دیگه مسائل جسمانیه... مثلا باید حواسمون باشه که کم خونی نگیریم چون جسم خسته به شدن می تونه کسالت بده بهمون و کاری کنه که از همه ی واجبات بمونیم... گاهی هم به طور نامحسوس این اتفاق میفته... خوردن قرص آهن و وجود موثر غذاهای مربوط در رژیم غذایی می تنه پیشنهاد وبی باشه.

مسئله جسمی دیگه ورزشه... باید حواسمون به بدنمون باشه... در کتاب پروژه ی شادی گفته که سه هفته به مدت بیست دقیقه هر بار ورزش در دراز مدت میتونه انرژی ما رو به شدت افزایش بده.

مسئله بعدی خواب کافی و به موقع هست. خواب دوز نمی تونه مثل خواب شب کارآمد باشه.

و نکته ی دیگر مربوط به وضعیت جسمانی خورد و خوراکه که حتما میدونید داشتن یک رژیم غذایی درست چقدر مهمه!

ادامه ی مطلب در نوشته بعدی :)

نظر فراموش نشه...

کسی که همه جوره هوامونو داشته و داره....